W wielu przypadkach, gdy omawiają jakiś nowy lub istniejący punkt pisma świętego ze Świadkiem Jehowy (ŚJ), mogą przyznać, że nie można tego ustalić na podstawie Biblii lub że nie ma to sensu biblijnego. Oczekuje się, że ŚJ rozważa rozważenie lub ponowne przeanalizowanie nauk wiary. Zamiast tego powszechna odpowiedź brzmi: „Nie możemy oczekiwać, że wszystko będzie dobrze, ale kto jeszcze wykonuje dzieło głoszenia”. Uważa się, że tylko ŚJ podejmują dzieło głoszenia wśród wszystkich wyznań chrześcijańskich i że jest to znak rozpoznawczy prawdziwego chrześcijaństwa.

Jeśli podniesiona zostanie kwestia, że ​​w wielu kościołach ludzie wychodzą i głoszą w centrach miast, lub poprzez zrzuty ulotek itp., Odpowiedź będzie prawdopodobnie brzmiała: „Ale kto sprawuje posługę od domu do domu?”

Jeśli są kwestionowani, co to oznacza, to wyjaśnienie jest takie, że nikt inny nie wykonuje posługi „od drzwi do drzwi”. Stało się to „znakiem towarowym” ŚJ od drugiej połowy 20th wiek do teraz.

Na całym świecie ŚJ mają mandat (często używany eufemizm jest „zachęcany”) do uczestnictwa w tej metodzie głoszenia. Przykładem tego jest podana w poniższej historii życia Jacoba Neufielda wzięta z Strażnica magazyn z września 1st, 2008, strona 23:

"Wkrótce po chrzcie moja rodzina postanowiła wyemigrować do Paragwaju w Ameryce Południowej, a matka błagała mnie, abym wyjechał. Byłem niechętny, ponieważ potrzebowałem dalszego studiowania Biblii i szkolenia. Podczas wizyty w oddziale Świadków Jehowy w Wiesbaden spotkałem Augusta Petersa. Przypomniał mi o mojej odpowiedzialności za opiekę nad rodziną. Dał mi również to ostrzeżenie: „Bez względu na to, co się stanie, nigdy nie zapomnij służba od drzwi do drzwi. Jeśli to zrobicie, będziecie jak członkowie jakiejkolwiek innej religii chrześcijaństwa. ”Do dziś doceniam znaczenie tej rady i potrzebę głoszenia„ od domu do domu ”lub od drzwi do drzwi—Dzieje 20: 20, 21" (dodano pogrubienie).

Nowsza publikacja zatytułowana Brytania Zasady boską! (2014) stwierdza w rozdziale 7 akapit 22:

"Żadna z metod, które zastosowaliśmy w celu dotarcia do dużej publiczności, takich jak gazety, programy radiowe „Photo-Drama” i strona internetowa, nie miały zastąpić służba od drzwi do drzwi. Dlaczego nie? Ponieważ lud Jehowy nauczył się na wzór Jezusa. Nie tylko głosił wielkim tłumom; skoncentrował się na pomocy osobom. (Luke 19: 1-5) Jezus również wyszkolił swoich uczniów, aby postępowali tak samo, i dał im przesłanie do przekazania. (Czytać Luke 10: 1, 8-11.) Jak omówiono w Rozdział 6ci, którzy przewodzili, zawsze zachęcali każdego sługę Jehowy, by rozmawiał z ludźmi osobiście ”. -Działa 5: 42; 20:20”(Dodano pogrubienie).

Te dwa akapity podkreślają wagę, jaką przywiązuje się do służby „od drzwi do drzwi”. W rzeczywistości, gdy analizuje się całą literaturę ŚJ, często sugeruje, że jest to znak prawdziwego chrześcijaństwa. Z powyższych dwóch akapitów istnieją dwa kluczowe wersety, które służą do obsługi tego działania, Działa 5: 42 i 20: 20. W tym artykule oraz dwóch kolejnych przeanalizujemy biblijne podstawy tego zrozumienia, biorąc pod uwagę następujące perspektywy:

  1. Jak ŚJ docierają do tej interpretacji z Biblii;
  2. Co tak naprawdę oznaczają greckie słowa przetłumaczone jako „dom do domu”;
  3. Czy „od domu do domu” jest równoważne z „od drzwi do drzwi”;
  4. Inne miejsca w Piśmie Świętym, w których te terminy występują w celu lepszego zrozumienia ich znaczenia;
  5. O czym świadczy bliższe zbadanie badaczy biblijnych przytoczonych na poparcie poglądu ŚJ;
  6. Czy książka biblijna, Akty Apostołów, ujawnia chrześcijan z pierwszego wieku posługujących się tą metodą głoszenia.

W całym tym artykule Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata 1984 Reference Edition (NWT) i Zmienione studium Biblii 2018 (RNWT) zostanie użyte. Biblii te mają przypisy, które mają na celu wyjaśnienie lub uzasadnienie interpretacji „dom do domu”. Ponadto, Królestwo Interlinearne tłumaczenie pism greckich (KIT 1985) zostanie wykorzystany do porównania renderingów użytych w ostatecznym tłumaczeniu. Wszystkie te są dostępne online w Internecie Biblioteka JW Online. [I]

Unikalna interpretacja „House to House” JWS

W książce „Składać dokładne świadectwo” o Królestwie Bożym (opublikowany przez WTB & TS - Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, 2009) komentarz po książce wiersz po wierszu Akty Apostołów stwierdza, na stronach 169-170, akapity 14-15:

„Publicznie i od domu do domu” (Dz. 20: 13-24)

14 Paul i jego grupa podróżowali z Troas do Assos, a następnie do Mitylene, Chios, Samos i Miletu. Celem Pawła było dotarcie do Jerozolimy przed Świętem Pięćdziesiątnicy. Jego pośpiech, aby dotrzeć do Jerozolimy w dniu Pięćdziesiątnicy, wyjaśnia, dlaczego wybrał statek, który ominął Efez podczas tej podróży powrotnej. Ponieważ jednak Paweł chciał porozmawiać ze starszymi z Efezu, poprosił o spotkanie z nim w Milecie. (Dzieje 20: 13-17) Kiedy przybyli, Paul powiedział do nich: „Dobrze wiecie, jak od pierwszego dnia, kiedy wkroczyłem do okręgu Azji, byłem z wami cały czas, niewoląc Pana z największą pokorą umysłu, łez i prób, które spotkały mnie przez spisek Żydów; podczas gdy nie powstrzymywałem się od mówienia ci o zyskach ani od nauczania cię publicznie i od domu do domu. Ale dokładnie dawałem świadectwo, zarówno Żydom, jak i Grekom, o pokucie wobec Boga i wierze w naszego Pana Jezusa ”. - Dzieje 20: 18-21.

15 Istnieje wiele sposobów na dotarcie dziś do ludzi z dobrą nowiną. Podobnie jak Paweł, staramy się iść tam, gdzie są ludzie, czy to na przystankach autobusowych, na ruchliwych ulicach, czy na targowiskach. Jeszcze, chodzenie od domu do domu pozostaje podstawową metodą głoszenia Świadków Jehowy. Dlaczego? Po pierwsze, głoszenie od domu do domu daje wszystkim odpowiednią okazję do regularnego słuchania orędzia o Królestwie, pokazując w ten sposób bezstronność Boga. Pozwala również szczerym sercom otrzymywać osobistą pomoc zgodnie z ich potrzebami. Ponadto służba od domu do domu buduje wiarę i wytrwałość tych, którzy się w nią angażują. Rzeczywiście znakiem rozpoznawczym prawdziwych chrześcijan jest ich zapał w głoszeniu „publicznie i od domu do domu”. (Dodano pogrubienie)

Paragraf 15 wyraźnie stwierdza, że ​​podstawową metodą posługi jest „dom do domu”. Wywodzi się to z lektury Dziejów 20: 18-21, w których Paul używa określeń „… ucząc cię publicznie i domu do domu…” Świadkowie przyjmują to za dorozumiany dowód, że ich nauczanie od drzwi do drzwi było podstawową metodą stosowaną w pierwszy wiek. Jeśli tak, to dlaczego nie głoszenie „publicznie”, o którym Paweł wspomina przed „domem do domu”, traktowane jako podstawowa metoda, zarówno wtedy, jak i teraz?

Wcześniej w Dziejach 17: 17, podczas gdy Paul jest w Atenach, stwierdza:Zaczął więc rozumować w synagodze z Żydami i innymi ludźmi, którzy czcili Boga, a każdego dnia na rynku z tymi, którzy akurat byli pod ręką. ”

Według tej relacji posługa Pawła znajduje się w miejscach publicznych, synagodze i na rynku. Nie wspomina się o żadnym głoszeniu od domu do domu lub od drzwi do drzwi. (W części 3 tej serii artykułów będzie pełna ocena wszystkich ustawień posługi z książki Akty Apostołów.) W akapicie poczyniono jeszcze cztery dalsze roszczenia.

Po pierwsze, że to „wykazanie bezstronności Boga ” dając wszystkim odpowiednią okazję do regularnego słuchania wiadomości. Zakłada się, że na całym świecie istnieje równomierny rozkład ŚJ na podstawie wskaźników populacji. Nie jest to oczywiście przypadek, o czym świadczy choćby przypadkowa kontrola jakiejkolwiek Rocznik JWs[ii]. Różne kraje mają bardzo różne wskaźniki. Oznacza to, że niektórzy mogą usłyszeć wiadomość sześć razy w roku, niektórzy raz w roku, a inni nigdy jej nie otrzymali. Jak Bóg może być bezstronny przy takim podejściu? Ponadto osoby często proszone są o przeprowadzkę do obszaru o większych potrzebach. To samo w sobie pokazuje, że wszystkie obszary nie są jednakowo objęte. (Potrzeba propagowania idei, że głoszenie ŚJ jest przejawem bezstronności Jehowy, wynika z doktryny, że wszyscy, którzy nie odpowiedzą na ich nauczanie, umrą wiecznie w Armageddon. Jest to nieunikniona konsekwencja niebiblijnej nauki o Innych Owcach John 10: 16. Zobacz trzyczęściową serię „Zbliżamy się do 2015 Memorial" po więcej informacji.)

Po drugie, „Osoby o szczerych sercach otrzymują osobistą pomoc zgodnie ze swoimi potrzebami”. Wykorzystanie tego terminu „Szczery” jest bardzo obciążony. Oznacza to, że ci, którzy słuchają, są szczerzy w swoich sercach, a ci, którzy tego nie robią, mają nieuczciwe serca. Osoba może przeżywać trudne doświadczenia w momencie, gdy pojawiają się ŚJ i może nie być w stanie do słuchania. Osoba może mieć problemy ze zdrowiem psychicznym, problemy ekonomiczne i tak dalej. Wszystkie te czynniki mogą przyczyniać się do tego, że nie są w stanie do słuchania. Jak świadczy to o jakości uczciwości w ich sercach? Ponadto może się zdarzyć, że ŚJ, który podchodzi do gospodarza, zachowuje się nieprzyjemnie lub nieświadomie nie jest wrażliwy na oczywistą sytuację danej osoby. Nawet jeśli dana osoba zdecyduje się na słuchanie i rozpocznie program studiów, co się stanie, gdy nie będzie w stanie uzyskać satysfakcjonujących odpowiedzi na pytanie lub nie zgadza się co do punktu i zdecyduje się zakończyć badanie? Czy to znaczy, że są nieuczciwi? Twierdzenie to jest oczywiście trudne do poparcia, bardzo uproszczone i bez żadnego wsparcia ze strony pism świętych.

Po trzecie „służba domowa buduje wiarę i wytrwałość tych, którzy się w nią angażują ”. Nie podano żadnego wyjaśnienia, jak to osiągnąć, ani nie podano żadnych podstaw biblijnych dla tego stwierdzenia. Ponadto, jeśli dzieło głoszenia skierowane jest do osób fizycznych, często ludzie mogą nie być w domu, gdy dzwonią ŚJ. W jaki sposób pukanie do pustych drzwi pomaga budować wiarę i wytrzymałość? Wiara zbudowana jest w Bogu i Jego Synu, Jezusie. Jeśli chodzi o wytrzymałość, wynika to z tego, że pomyślnie przechodzimy udrękę lub testujemy. (Rzymian 5: 3)

Wreszcie, "znakiem rozpoznawczym dzisiejszych chrześcijan jest ich gorliwość w głoszeniu publicznie i od domu do domu. ” Niemożliwe jest wyjaśnienie tego stwierdzenia pismem świętym, a twierdzenie, że jest znakiem towarowym prawdziwych chrześcijan, stoi w sprzeczności z oświadczeniem Jezusa w Janie 13: 34-35, gdzie znakiem rozpoznawczym jego prawdziwych uczniów jest miłość.

Ponadto w Strażnica lipca 15th, 2008, na stronach 3, 4 w artykule zatytułowanym "Ministerstwo od domu do domu - dlaczego teraz ważne? znajdujemy kolejny przykład znaczenia przywiązanego do tej posługi. Oto akapity 3 i 4 pod podtytułem „Metoda apostolska”:

3 Metoda głoszenia od domu do domu ma swoje podstawy w Piśmie Świętym. Kiedy Jezus posłał apostołów, aby głosili, pouczył ich: „W jakimkolwiek mieście lub wiosce, do której wejdziecie, dowiedzcie się, kto w nich zasługuje”. Jak mieli szukać zasłużonych? Jezus powiedział im, aby poszli do domów ludzi, mówiąc: „Gdy wchodzicie do domu, pozdrówcie domowników; a jeśli dom zasługuje, niech przyjdzie na niego pokój, którego pragniesz. Czy mieliby odwiedzić go bez uprzedniego zaproszenia? Zwróć uwagę na dalsze słowa Jezusa: „Gdziekolwiek nikt cię nie przyjmuje ani nie słucha, wychodząc z tego domu lub miasta strząśnij kurz z nóg.” (Mat. 10: 11-14) Instrukcje te wyjaśniają że apostołowie „przemierzali terytorium od wioski do wioski, głosząc dobrą nowinę”, mieli podjąć inicjatywę odwiedzania ludzi w ich domach (Łukasza 9: 6).

4 Biblia wyraźnie wspomina, że ​​apostołowie głosili od domu do domu. Na przykład Dzieje 5: 42 mówi o nich: „Codziennie w świątyni i od domu do domu kontynuowali bez lekcji nauczania i głoszenia dobrej nowiny o Chrystusie, Jezusie”. Kilka lat później 20 apostoł Paweł przypomniał starszym ludzie ze zboru w Efezie: „Nie powstrzymywałem się od mówienia ci o zyskach ani od nauczania cię publicznie i od domu do domu”. Czy Paweł odwiedził tych starszych, zanim stali się wierzącymi? Widocznie tak, ponieważ uczył ich między innymi: „o pokucie wobec Boga i wierze w naszego Pana Jezusa”. (Dz. 20: 20, 21) Komentowanie Dziejów 20: 20, Słowo obrazkowe Robertsona w Nowym Testamencie mówi: „ Warto zauważyć, że ten największy kaznodzieja głosił od domu do domu. ”

W akapicie 3, Matthew 10: 11-14 jest używany do wspierania posługi od domu do domu. Przeczytajmy tę sekcję w całości[iii]. W Stanach:

„W każdym mieście lub wiosce, do której wejdziesz, dowiedz się, kto w nim zasługuje, i pozostań tam, dopóki nie wyjdziesz. 12 Kiedy wejdziesz do domu, pozdrów domowników. 13 Jeśli dom zasługuje, niech na niego przyjdzie pokój, którego pragniesz; ale jeśli to nie zasługuje, niech pokój was zwróci. 14 Gdziekolwiek nikt cię nie przyjmuje ani nie słucha twoich słów, wychodząc z tego domu lub miasta, strząśnij kurz z nóg. ”

W wersecie 11 akapit wygodnie pomija słowa „… i pozostań tam, aż odejdziesz”. W czasach Jezusa gościnność była bardzo ważna. Tutaj Apostołowie byli obcy „miastu lub wiosce” i szukali zakwaterowania. Są poinstruowani, aby znaleźć to zakwaterowanie i pozostać na miejscu, a nie poruszać się. Jeśli Świadek naprawdę chce postępować zgodnie z radą biblijną i stosować kontekst słów Jezusa, nie chodziłby od domu do domu, gdy znalazłby kogoś, kto zasługiwałby na słuchacza.

W akapicie 4, akty 5: 42 i 20: 20, 21 są cytowane z interpretacją znaczenia. Wraz z tym cytat z Słowo obrazki Robertsona w Nowym Testamencie jest zapewniony. Teraz będziemy badać te dwa wersety za pomocą NWT Reference Bible 1984 jak również RNWT Study Edition 2018 oraz Królestwo Interlinearne tłumaczenie pism greckich 1985. Kiedy bierzemy pod uwagę te Biblie, istnieją przypisy zawierające odniesienia do różnych komentatorów biblijnych. Przyjrzymy się komentarzom w kontekście i uzyskaj pełniejszy obraz interpretacji „domu do domu” przez ŚJ w kolejnym artykule, część 2.

Porównanie greckich słów przetłumaczonych „od domu do domu”

Jak wspomniano wcześniej, istnieją dwa wersety, których teologia ŚJ używa do wspierania służby od drzwi do drzwi, Dz. 5: 42 i 20: 20. Słowo przetłumaczone jako „dom do domu” to katʼ oiʹkon. W powyższych dwóch wersetach i Dziejach 2: 46 konstrukcja gramatyczna jest identyczna i używana z biernikiem liczby pojedynczej w sensie dystrybucyjnym. W pozostałych czterech wersetach, w których występuje: Rzymian 16: 5; 1 Corinthians 16: 19; Kolosan 4: 15; Philemon 2 - słowo to jest również używane, ale nie w tej samej konstrukcji gramatycznej. Słowo zostało wyróżnione i wzięte z KIT (1985) opublikowanego przez WTB i TS i pokazane poniżej:

Trzy miejsca Kat oikon jest tłumaczone z tym samym sensem dystrybucyjnym.

Dzieje 20: 20

Dzieje 5: 42

Dzieje 2: 46

Kontekst każdego użycia słów jest ważny. W Dziejach 20: 20 Paweł przebywa w Milecie, a Starsi z Efezu przyszli go spotkać. Paweł udziela wskazówek i zachęty. Na podstawie tych słów nie można twierdzić, że Paweł chodził od drzwi do drzwi w swojej pracy duszpasterskiej. Fragment Dziejów 19: 8-10 szczegółowo opisuje posługę Pawła w Efezie. W Stanach:

Wchodząc do synagogi, przez trzy miesiące mówił śmiało, wygłaszając przemówienia i argumenty przekonująco o Królestwie Bożym.9 Ale kiedy niektórzy uparcie odmówili wiary, mówiąc krzywdząco o Drodze przed tłumem, wycofał się od nich i oddzielił uczniów, wygłaszając codzienne rozmowy w szkolnej sali Tyrannus. 10 Trwało to przez dwa lata, aby wszyscy mieszkańcy prowincji azjatyckiej usłyszeli słowo Pana, zarówno Żydzi, jak i Grecy. ”

Tutaj jest wyraźnie powiedziane, że wszyscy mieszkający w prowincji otrzymali wiadomość poprzez codzienne rozmowy w sali Tyrannusa. Ponownie nie ma wzmianki o służbie „znaku towarowego” Paula, która dotyczyła głoszenia od domu do domu. Implikowanym „znakiem towarowym” jest organizowanie codziennych lub regularnych spotkań, na których ludzie mogą uczestniczyć i słuchać dyskursów. W Efezie Paweł chodził na cotygodniowe spotkanie w synagodze przez 3 miesięcy, a następnie przez dwa lata w szkolnej sali Tyrannus. W Akcie 19 nie ma wzmianki o pracy od domu do domu podczas jego pobytu w Efezie.

Proszę przeczytaj Dzieje 5: 12-42. W Dziejach 5: 42 Piotr i inni apostołowie zostali właśnie zwolnieni po procesie w Sanhedrynie. Nauczali na kolumnadzie Salomona w świątyni. W Dziejach 5: 12-16 Piotr i inni apostołowie dokonywali wielu znaków i cudów. Ludzie szanowali ich, a do ich liczebności dodawano wiernych. Wszyscy sprowadzeni do nich chorzy zostali uzdrowieni. Nie stwierdza się, że Apostołowie poszli do domów ludu, ale raczej, że ludzie przyszli lub zostali do nich przyprowadzeni.

  • W wierszach 17-26 arcykapłan, pełen zazdrości, aresztował ich i wsadził do więzienia. Zostały uwolnione przez anioła i kazano im stanąć w świątyni i rozmawiać z ludem. Zrobili to podczas przerwy dziennej. Co ciekawe, anioł nie prosi ich, aby chodzili od drzwi do drzwi, ale by stanęli w świątyni, w bardzo publicznej przestrzeni. Kapitan świątyni i jego oficerowie przyprowadzili ich nie siłą, lecz poprzez prośbę do Sanhedrynu.
  • We wersetach 27-32 arcykapłan pyta ich, dlaczego wykonywali tę pracę, gdy wcześniej nakazano, aby tego nie robili (zob. Dz. 4: 5-22). Piotr i apostołowie dają świadectwo i wyjaśniają, że muszą być posłuszni Bogu, a nie ludziom. W wersach 33-40 arcykapłan chce ich zabić, ale Gamaliel, szanowany nauczyciel prawa, odradza takie postępowanie. Sanhedryn przyjął radę, pobił apostołów i nakazał im, aby nie mówili w imieniu Jezusa, i uwolnił ich.
  • W wersetach 41-42 radują się z powodu hańby, jaką poniósł, tak jak to ma na imię Jezus. Trwają w świątyni i znów od domu do domu. Czy pukali do drzwi ludzi, czy zapraszano ich do domów, gdzie głosili kazania przyjaciołom i rodzinie? Ponownie nie można wywnioskować, że odwiedzali od drzwi do drzwi. Nacisk kładziony jest na bardzo publiczny sposób głoszenia i nauczania w świątyni, któremu towarzyszą znaki i uzdrowienia.

W Dziejach 2: 46 kontekstem jest dzień Pięćdziesiątnicy. Piotr wygłosił pierwsze zapisane kazanie po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Jezusa. W wierszu 42 cztery działania, które wszyscy wierzący udostępnili, są zapisane jako:

„I kontynuowali (1) poświęcając się nauczaniu apostołów, (2) współpracując ze sobą, (3) jedząc posiłki i (4) modląc się”.

To stowarzyszenie miałoby miejsce w domach, ponieważ później wspólnie spożywali posiłek. Następnie werset 46 stwierdza:

"I dzień po dniu przebywali w świątyni ze wspólnym celem, jedli posiłki w różnych domach i dzielili się jedzeniem z wielką radością i szczerością serca ”.

To daje wgląd w najwcześniejsze chrześcijańskie życie i metodę głoszenia. Wszyscy byli żydowskimi chrześcijanami na tym etapie, a świątynia była miejscem, gdzie ludzie odwiedzali sprawy kultu. Właśnie tam się zgromadzili, aw kolejnych rozdziałach Dziejów Apostolskich widzimy więcej szczegółów dodawanych. Wygląda na to, że wiadomość została przekazana na kolumnadzie Salomona wszystkim ludziom. Greckie słowa nie mogą tak naprawdę oznaczać „od drzwi do drzwi”, ponieważ oznaczałoby to, że poszli jeść „od drzwi do drzwi”. To musi znaczyć, że spotkali się w domach różnych wierzących.

Na podstawie Dziejów 2: 42, 46 jest wysoce prawdopodobne, że „od domu do domu” oznaczało, że zbierali się w swoich domach, aby omawiać nauki apostołów, współpracować ze sobą, spożywać posiłki i modlić się. Wniosek ten jest dodatkowo poparty rozważaniem przypisów w NWT Reference Bible 1984 dla powyższych trzech wersetów. Przypisy wyraźnie stwierdzają, że alternatywnym renderingiem może być „i w domach prywatnych” lub „i według domów”.

W poniższej tabeli są trzy miejsca, w których greckie słowa katʼ oiʹkon zjawić się. Tabela zawiera tłumaczenie w NWT Reference Bible 1984. Dla kompletności dołączone są przypisy, ponieważ zapewniają możliwe alternatywne renderingi:

Pismo Tłumaczenie Przypisy
Dzieje 20: 20 Chociaż nie powstrzymywałem się od mówienia wam o jakichkolwiek zyskach, ani od nauczania was publicznie i od domu do domu *.
Lub „i w domach prywatnych”. Lit., „I według domów.” Gr., kai katʼ oiʹkous. Tutaj ka · taʹ jest używany z biernikiem pl. w sensie dystrybucyjnym. Porównaj 5: 42 ftn, „Dom”.

Dzieje 5: 42 I każdego dnia w świątyni i od domu do domu * kontynuowali nauczanie i głoszenie dobrej nowiny o Chrystusie, Jezusie. Lit., „zgodnie z dom. ”Gr., katʼ oiʹkon. Tutaj ka · taʹ jest używany z biernym śpiewem. w sensie dystrybucyjnym. RCH Lenski, w swojej pracy Interpretacja Dziejów Apostolskich, Minneapolis (1961) tak skomentował Dzieje 5: 42: „Ani przez chwilę apostołowie nie zaprzestali swojej błogosławionej pracy. „Codziennie” kontynuowali, a to otwarcie „w świątyni”, gdzie Sanhedryn i policja świątynna mogli ich zobaczyć i usłyszeć, i oczywiście także κατ „οἴκον, który jest dystrybuowany„ od domu do domu ”, i nie tylko przysłówkowy „w domu”.

Dzieje 2: 46 I z dnia na dzień przebywali w świątyni z jednomyślnością, jedli posiłki w prywatnych domach * i spożywali jedzenie z wielką radością i szczerością serca, Lub „od domu do domu”. Gr., katʼ oiʹkon. Zobacz 5: 42 ftn, „Dom”.

Istnieją cztery inne przypadki „Kat oikon” w Nowym Testamencie. W każdym z tych przypadków kontekst wyraźnie pokazuje, że były to domy wierzących, w których społeczność lokalna (kościół domowy) uczestniczyła w posiłkach, a także spożywała posiłki, jak już wspomniano w Dziejach Apostolskich.

Romance 16: 5

1 Kor 16: 19

Kol 4: 15

Filemon 1: 2

Wnioski

Po przeanalizowaniu tych pism w kontekście możemy wymienić główne ustalenia:

  1. Analiza kontekstualna Dziejów 5: 42 nie wspiera teologii od domu do domu Świadków Jehowy. Wskaźniki są takie, że Apostołowie głosili publicznie w świątyni, na kolumnadzie Salomona, a następnie wierzący spotkali się w prywatnych domach, aby dalej uczyć się Pism Hebrajskich i nauk Apostołów. Anioł, który uwolnił Apostołów, każe im stanąć w świątyni i nie ma wzmianki o chodzeniu „od drzwi do drzwi”.
  2. Kiedy akty 20: 20 są rozważane wraz z pracą Paula w Efezie w Dziejach 19: 8-10, staje się jasne, że Paweł nauczał codziennie przez dwa lata w audytorium Tyrannusa. W ten sposób wiadomość dotarła do wszystkich w prowincji Azji Mniejszej. Jest to wyraźne stwierdzenie Pisma Świętego, które organizacja JW ignoruje. Ponownie ich teologiczna interpretacja „od domu do domu” jest nie do utrzymania.
  3. Akty 2: 46 wyraźnie nie może być interpretowany jako „dom do domu” jak w każdym domu, ale tylko jako w domach wierzących. NWT wyraźnie tłumaczy to jako domy, a nie jako „dom do domu”. Robiąc to, akceptuje, że greckie słowa mogą być tłumaczone jako „domy”, a nie „dom do domu”, jak to ma miejsce w Dziejach 5: 42 i 20: 20.
  4. Pozostałe wystąpienia greckich słów 4 w Nowym Testamencie wyraźnie odnoszą się do spotkań zborowych w domach wierzących.

Z powyższego wyraźnie nie można wyciągnąć teologicznej interpretacji JW „dom do domu” oznacza „od drzwi do drzwi”. W rzeczywistości, na podstawie tych wersetów, głoszenie wydaje się odbywać w miejscach publicznych, a zbór spotyka się w domach, aby dalej uczyć się Pisma Świętego i nauk apostołów.

Ponadto, w swoich odniesieniach i studiach Biblii, cytowani są różni komentatorzy Biblii. W części 2 zbadamy te źródła w kontekście, aby sprawdzić, czy interpretacja tych komentatorów zgadza się z teologią JW na temat znaczenia „dom do domu”.

Kliknij tutaj aby zobaczyć część 2 tej serii.

________________________________________

[I] Ponieważ ŚJ wolą to tłumaczenie, powiemy o tym w dyskusjach, chyba że zaznaczono inaczej.

[ii] Do ubiegłego roku WTB & TS opublikowało rocznik wybranych opowiadań i doświadczeń z poprzedniego roku i dostarcza danych o postępach prac w poszczególnych krajach i na świecie. Dane obejmują liczbę wydawców ŚJ, godziny głoszenia, liczbę osób studiujących, liczbę chrztów itp. Kliknij tutaj aby uzyskać dostęp do Roczników od 1970 do 2017.

[iii] Zawsze warto przeczytać cały rozdział, aby lepiej zrozumieć kontekst. Tutaj Jezus wysyła nowo wybranych Apostołów 12 z jasnymi instrukcjami, jak wypełnić tę posługę przy tej okazji. Konta równoległe znajdują się w Mark 6: 7-13 i Luke 9: 1-6.

Eleasar

JW od ponad 20 lat. Ostatnio zrezygnował ze stanowiska starszego. Tylko słowo Boże jest prawdą i nie możemy z niego korzystać, jesteśmy już w prawdzie. Eleasar oznacza „Bóg pomógł” i jestem pełen wdzięczności.