„Gdy ogarnęły mnie niepokoje, pocieszałeś mnie i ukoiłeś” (Psalm 94:19)

 [Od 2/20 str. 20 kwietnia - 27 maja]

 

Czego uczymy się od wiernej Anny (par. 3-10)

Te akapity dotyczą przykładu Anny, późniejszej matki proroka Samuela.

Niestety jest to kolejny przypadek niewykorzystanej okazji, aby nauczyć nas, jak być prawdziwymi chrześcijanami. Zamiast analizować działania Penninah, drugiej żony męża Hannah i to, jak powinniśmy unikać bycia Penninah, artykuł dotyczy tylko uczuć Hannah. Choć może to być zgodne z tym tematem, jest to typowe dla artykułów z Strażnicy dotyczących większości tematów, nie zawierających odradzania postępowania w sposób, który sprawi, że inni będą musieli uspokoić Jehowę. Raczej, jak zwykle, artykuł skutecznie sugeruje, abyśmy się położyli i zamknęli, jak to się mówi. Oznacza to, że istnieje regularny wymóg dla tego rodzaju artykułu, ponieważ leczone są tylko objawy lub wyniki, zamiast zmniejszania lub eliminowania przyczyny. Inną kwestią, nie bez znaczenia jest również to, że dzisiaj nie powinno być chrześcijan w tej pozycji. Dlaczego? Ponieważ Chrystus wyjaśnił, że chrześcijańscy mężowie powinni mieć tylko jedną żonę. Pozwoli to natychmiast uniknąć większości problemów, przed którymi stanęła Hannah.

Jakie były problemy Hannah? Po pierwsze, była bezdzietna według 1 Samuela 1: 2, co dla Izraelitek oznaczało przekleństwo. Tak jest nadal w wielu kulturach. Po drugie, a być może główną przyczyną jej problemu było to, że aby dodać do tego postawy swoich rówieśników, jej mąż wziął oprócz Hanny jeszcze jedną żonę. Jej żona uważała ją za rywalkę i według 1 Samuela 1: 6 „Wyśmiewał ją bezlitośnie, aby ją zdenerwować”. W rezultacie Hannah „płakałby i nie jadł ” i stać się „Bardzo gorzki” w sercu. Według relacji Elkana, mąż Anny kochał ją, ale wygląda na to, że nie zrobił wiele, aby powstrzymać drwiny i tym samym udowodnić swoją miłość.

Po kilku latach cierpienia w ten sposób podczas jednej corocznej wizyty w tabernakulum Chana wylała swe uczucia w modlitwie do Jehowy. Z powodu tego, co powiedział jej najwyższy kapłan, pytając i dowiadując się, jaki jest jej problem, stała się szczęśliwsza. Około rok później urodziła Samuela.

Jakie kwestie poruszono w artykule Strażnicy, abyśmy mogli się uczyć?

Akapit 6 zaczyna się od „Możemy odzyskać pokój, jeśli wytrwamy w modlitwie”. Jest to korzystne, ponieważ jak mówi Filipian 4: 6-7, kiedy pozwalamy na to „Prośby powinny być znane Bogu” następnie „Pokój Boży, który przewyższa wszelką myśl, będzie strzegł waszych serc i mocy mentalnych przez Chrystusa Jezusa”.

Wszystko dobrze i dobrze. Następnie dodaje się ust. 7 „pomimo swoich problemów Anna regularnie udawała się z mężem do miejsca kultu Jehowy w Szilo ”(1 Samuela 1: 3).  To prawda, ale jak często to było? Tylko raz w roku jest to odpowiednik corocznego zgromadzenia regionalnego. Raczej nie w tym sensie, że Organizacja zamierza czytać i aplikować, tj. Dwa razy w tygodniu! Po prostu wykorzystuję okazję, aby wcisnąć wtyczkę, aby być na każdym spotkaniu, pomimo wirusa Co-Vid 19 i wszelkich innych poważnych problemów, takich jak żałoba.

Następnie w paragrafie 8 artykuł ze Strażnicy jest kontynuowany „Możemy odzyskać spokój, jeśli będziemy nadal uczestniczyć w zebraniach zborowych”. Czy spotkania to jakieś panaceum na zdenerwowanie? Nie wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że to ktoś denerwuje cię na zebraniach zborowych. Zgodnie z artykułem uczestnicząc w „mimo stresu dajemy Jehowie i naszym braciom i siostrom okazję, by nas zachęcić i pomóc nam odzyskać spokój ducha i serca ”. Ale jak często ci bracia i siostry korzystają z okazji i zachęcają cię? Będzie to zależeć od tego, w jakim zgromadzeniu się znajdujesz, ale z doświadczenia autora musisz cały czas zachęcać, jeśli potrzebujesz zachęty, musisz szukać gdzie indziej. Poza tym Jehowa może cię zachęcić tylko poprzez czytanie Jego słowa. Możesz to zrobić w dowolnym miejscu.

Raczej jak wspomniano w pkt 9 „Po pozostawieniu sprawy w rękach Jehowy Anna przestała się martwić”. Kluczem było zwrócenie się do Jehowy w modlitwie.

Paragrafy 11–15 obejmują

„Czego uczymy się od apostoła Pawła”.

Zastosowanie punktów wyniesionych z apostoła Pawła ponownie dotyczy Organizacji. Artykuł do studium Strażnicy odnosi się jedynie do niepokoju Pawła, aby pomóc zborowi i próbować wykorzystać jego troskę i uczucia dla innych, aby wzmocnić autorytet Organizacji przez starszych.

Paragrafy 16–19 obejmują

„Czego uczymy się od króla Dawida”

W tej sekcji paragraf 17 nosi tytuł „Módlcie się o przebaczenie ” i twierdzi „Otwarcie się wyznaj swój grzech przed Jehową na modlitwie. Zaczniesz odczuwać ulgę od lęku spowodowanego winnym sumieniem. ”

Kontynuuje „Ale jeśli chcesz przywrócić przyjaźń z Jehową, musisz zrobić więcej niż tylko modlić się” według organizacji. Jednak zgodnie z Dziejami Apostolskimi 3:19 wystarczy pokutować, gdy czytamy „Nawróćcie się więc i odwróćcie się, aby grzechy zostały zmazane, aby okresy odświeżenia mogły przyjść od Jehowy”.

Jednak paragraf 18 zatytułowany „Zaakceptuj dyscypliny ” roszczenia "Jeśli popełniliśmy poważny grzech, musimy porozmawiać z tymi, których Jehowa wyznaczył nas pasterzem. (Jamój 5:14, 15)".

Kilka punktów wymaga tutaj dyskusji.

  1. „Poważny grzech” - Możemy zapytać, co stanowi poważny grzech? Czy jest to definicja Organizacji, którą większość Świadków zrównałaby z definicją Boga, ale często może się znacznie różnić, czy też definicja biblijna? Pomyślmy na przykład o „odstępstwie”, często używanym obecnie przez Organizację. Nawet w NWT Reference Edition słowo to pojawia się w pismach hebrajskich w sumie 13 razy i jest całkowicie nieobecne w Chrześcijańskich Pismach Greckich. Biorąc pod uwagę, że to słowo pochodzi od greckiego, istnieje wyraźna podstawa do twierdzenia, że ​​nie należy go używać nawet w Pismach Hebrajskich (Stary Testament). Nawet „apostazja” pojawia się tylko dwa razy w Nowym Testamencie w NWT (patrz 2 Tesaloniczan 2: 3 i Dzieje 21:21). Dlatego na jakiej podstawie Organizacja może nazwać tych, którzy nie zgadzają się z jej niebiblijnymi naukami: „Odstępcy” „Chory psychicznie”?
  2. „Ci, których Jehowa wyznaczył nas pasterzem” - Jakie są dowody na to, że Jehowa mianuje kogokolwiek pasterzem albo w pierwszym wieku, a szczególnie dzisiaj? Paweł i Barnaba są wspominani jako „starsi mężczyźni dla nich w każdym zborze”(Dz 14:23). Dlatego to Paweł i Barnaba, inni mężczyźni, mianowali starszych mężczyzn we wczesnych zborach chrześcijańskich, to nie był Jehowa.
  3. Dz 20:28 jest jedyną możliwą podstawą tego punktu widzenia Organizacji i tam ci starsi ludzie mają paść trzodę, troszczyć się o nią, a nie działać jak sędziowie nad trzodą. Od kiedy owce chodzą i wyznają pasterzowi swoje głupie czyny? Raczej, jeśli pasterz widzi owcę w tarapatach, idzie i uprzejmie i ostrożnie pomaga mu w tarapatach. On nie karze owiec.
  4. „Jakuba 5: 14-15” błędną interpretację podkreśla doświadczenie, które następuje w paragrafie 20 na temat wyznania grzechów starszym. Jakuba 5: 14-15 i jego kontekst mówi "Czy jest wśród ciebie ktoś chory? Niech przywoła do niego starszych zboru i niech się za niego modlą, polewając go oliwą w imieniu Jehowy. 15A modlitwa wiary uzdrowi chorego, a Jehowa go wzbudzi. Ponadto, jeśli popełnił grzechy, zostanie mu wybaczone.

16 Dlatego otwarcie wyznawajcie sobie grzechy i módlcie się za siebie nawzajem, abyście zostali uzdrowieni. Błaganie prawego człowieka ma potężny skutek".

Uwaga: powołanie starszych mężczyzn w zborze nie dotyczy duchowej choroby. Chodzi o chorobę fizyczną. Stosowanie i wcieranie oleju było powszechnym sposobem leczenia wielu chorób w pierwszym wieku. „Także, jeśli popełnił grzechy, zostanie mu wybaczone” został dodany jako punkt dodatkowy, produkt uboczny starszych mężczyzn modlących się za chorego.

  1. Komu powinniśmy wyznać nasze grzechy? otwarcie też? Z pewnością Biblia nie sugeruje, byśmy spowiadali się w tajemnicy przed tajnym trzyosobowym komitetem. Jakub 3:5 mówi nam, abyśmy to robili naszym współwyznawcom i dlaczego? Aby modlili się za nas, tak jak my modlimy się za nich, a także w praktyce. Weźmy na przykład, że ktoś ma problem z nadmiernym spożywaniem alkoholu i upijaniem się. Spowiadając się, mogą uzyskać pomoc. Po pierwsze dlatego, że ich współwyznawcy uważali, aby nie zachęcać ich do picia alkoholu ani do picia, jeśli mają już dość. Mogą też przypominać drugiemu chrześcijaninowi, że wypił wystarczającą ilość alkoholu, ponieważ może nie zdawać sobie sprawy z tego, ile wypił.

Wnioski

Przynajmniej możemy zgodzić się z ostatnim akapitem i podkreślić go, a nie to, co go poprzedziło.

„Kiedy masz niespokojne myśli, nie zwlekaj z szukaniem pomocy Jehowy. Uważnie studiuj Biblię ”.

„Niech on [wasz Ojciec niebieski] niesie wasze ciężary, zwłaszcza te, nad którymi panuje niewielka lub żadna kontrola”. Wtedy możemy być jak psalmista, który śpiewał „Kiedy ogarnęły mnie niepokoje, pocieszałeś mnie i ukoiłeś ”. (Psalm 94:19).

 

Tadua

Artykuły Tadua.
    11
    0
    Chciałbym, aby twoje myśli, proszę o komentarz.x