Badanie Mateusza 24, część 12: Niewolnik wierny i dyskretny

by | Może 15, 2020 | 1919, Badanie Matthew 24 Series, Wierny niewolnik, Filmy | 9 komentarze

Cześć, Meleti Vivlon tutaj. To jest 12th wideo z naszej serii na temat Mateusza 24. Jezus właśnie skończył mówić swoim uczniom, że jego powrót będzie nieoczekiwany i że muszą pozostać czujni i pozostać czujni. Następnie podaje następującą przypowieść:

„Kim tak naprawdę jest wierny i dyskretny niewolnik, którego jego pan wyznaczył nad swymi domownikami, aby dawali im jedzenie we właściwym czasie? Szczęśliwy jest ten niewolnik, jeśli jego pan przyjedzie go znaleźć! Zaprawdę, powiadam wam: On wyznaczy go nad całym swoim dobytkiem. ”

„Ale jeśli kiedykolwiek ten zły niewolnik powie w swoim sercu:„ Mój pan zwleka ”i zacznie bić swoich współtowarzyszy oraz jeść i pić z potwierdzonymi pijakami, mistrz tego niewolnika przyjdzie w dniu, w którym to zrobi nie oczekujcie, że za godzinę, której nie zna, ukarze go z największą surowością i wyznaczy mu swoje miejsce z hipokrytami. Tam będzie jego płacz i zgrzytanie zębami. (Mt 24: 45-51 Przekład Nowego Świata)

Organizacja lubi skupiać się tylko na trzech pierwszych wersetach 45–47, ale jakie są kluczowe elementy tej przypowieści?

  • Mistrz mianuje niewolnika, który będzie karmił swoją rodzinę, innych niewolników, kiedy go nie będzie.
  • Kiedy powraca, Mistrz określa, czy niewolnik był dobry czy zły;
  • Jeśli wierny i mądry, niewolnik jest nagradzany;
  • Jeśli jest zły i obelżywy, zostaje ukarany.

Ciało Kierownicze Świadków Jehowy nie traktuje tych słów jako przypowieści, ale raczej proroctwo o bardzo specyficznym spełnieniu. Nie żartuję, kiedy mówię konkretne. Mogą ci powiedzieć dokładnie rok, w którym spełniło się to proroctwo. Mogą podać nazwiska mężczyzn, którzy tworzą niewolnika wiernego i roztropnego. Nie można uzyskać bardziej szczegółowych informacji. Według Świadków Jehowy w 1919 roku JF Rutherford i kluczowy personel w centrali w Brooklynie w Nowym Jorku zostali wyznaczeni przez Jezusa Chrystusa na swego wiernego i roztropnego niewolnika. Obecnie tego niewolnika zbiorowego stanowi ośmiu mężczyzn obecnego Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy. Nie możesz mieć proroczego spełnienia bardziej dosłownego niż to. Jednak przypowieść nie kończy się na tym. Mówi również o złym niewolniku. Więc jeśli jest to proroctwo, to wszystko jest jednym proroctwem. Nie mogą wybierać, które części chcą być prorocze, a które są tylko przypowieścią. Jednak właśnie to robią. Drugą połowę tzw. Proroctwa traktują jako metaforę, symboliczne ostrzeżenie. Jakie to wygodne - skoro mówi o złym niewolniku, który zostanie ukarany przez Chrystusa z największą surowością.

„Jezus nie powiedział, że wyznaczy złego niewolnika. Jego słowa tutaj są właściwie ostrzeżeniem skierowanym do wiernego i dyskretnego niewolnika ”. (w13 7/15 s. 24 „Kto naprawdę jest niewolnikiem wiernym i dyskretnym?”)

Tak, jak bardzo wygodnie. Faktem jest, że Jezus nie wyznaczył wiernego niewolnika. Właśnie wyznaczył niewolnika; miał nadzieję, że okaże się wierny i mądry. Jednak ta determinacja musiała poczekać do jego powrotu.

Czy to twierdzi, że wierny niewolnik został wyznaczony w 1919 roku, teraz jest dla ciebie tępy? Czy wydaje się, że nikt w centrali nie usiadł na chwilę i nie przemyślał wszystkiego? Może nie myślałeś o tym zbyt wiele. Jeśli tak, prawdopodobnie przegapiłbyś dziurę w tej interpretacji. Ziejąca dziura? O czym ja mówię?

Otóż, zgodnie z przypowieścią, kiedy zostaje wyznaczony niewolnik? Czy nie jest oczywiste, że jest wyznaczany przez mistrza przed jego odejściem? Powodem, dla którego pan wyznacza niewolnika, jest troska o swoich czeladzi - swoich współniewolników - pod nieobecność pana. Kiedy więc niewolnik zostanie uznany za wiernego i roztropnego, a kiedy znieważający niewolnika zostanie uznany za zły? Dzieje się tak tylko wtedy, gdy mistrz wraca i widzi, co każdy z nich robił. A kiedy dokładnie wraca mistrz? Według Mateusza 24:50 jego powrót nastąpi w nieznanym i niespodziewanym dniu i godzinie. Pamiętaj, co Jezus powiedział o swojej obecności zaledwie sześć wersetów wcześniej:

„Z tego powodu i wy okazujecie się gotowi, ponieważ Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, o której nie sądzicie, że jest”. (Mateusza 24:44)

Nie ma wątpliwości, że w tej przypowieści mistrzem jest Jezus Chrystus. Wyjechał w 33 roku ne, aby zapewnić sobie władzę królewską i powróci w swojej przyszłej obecności jako zwycięski król.

Czy teraz dostrzegasz ogromną wadę w logice Ciała Kierowniczego? Twierdzą, że obecność Chrystusa rozpoczęła się w 1914 r., A po pięciu latach, w 1919 r., Kiedy jest jeszcze obecny, mianuje swego niewolnika wiernego i roztropnego. Oni to odwrócili. Biblia mówi, że pan wyznacza niewolnika, kiedy wychodzi, a nie kiedy wraca. Jednak Ciało Kierownicze twierdzi, że zostali wyznaczeni pięć lat po powrocie Jezusa i rozpoczęciu Jego obecności. To tak, jakby nawet nie przeczytali konta. 

Istnieją inne wady tego zuchwałego, samolubnego samookreślenia, ale są one związane z tą rozszczelnieniem w teologii ŚJ.

Smutne jest to, że nawet jeśli zwrócisz na to uwagę wielu Świadkom, którzy pozostają lojalni wobec JW.org, nie chcą tego widzieć. Wydaje się, że nie obchodzi ich, że jest to nierozsądna i bardzo przejrzysta próba kontrolowania ich życia i zasobów. Być może, tak jak ja, czasami rozpaczasz, jak łatwo ludzie wpadają w szalone pomysły. To przywodzi mi na myśl apostoła Pawła, który ganił Koryntian:

„Ponieważ jesteś tak„ rozsądny ”, chętnie znosisz te nierozsądne. W rzeczywistości godzisz się z tym, kto cię zniewala, kto pożera twoje mienie, kto chwyta to, co masz, kto wywyższa się nad tobą i kto uderza cię w twarz ”. (2 Koryntian 11:19, 20)

Oczywiście, aby ta głupota zadziałała, Ciało Kierownicze, w osobie swojego głównego teologa, Davida Splane'a, musiało odrzucić pomysł, że przed rokiem 1919 do karmienia trzody wyznaczono niewolnika. W dziewięciominutowym wideo Na JW.org Splane - nie używając ani jednego Pisma Świętego - próbuje wyjaśnić, jak nasz kochający Król, Jezus, zostawiał swoich uczniów bez jedzenia, bez nikogo, kto mógłby ich nakarmić podczas jego nieobecności w ciągu ostatnich 1900 lat. A poważnie, jak chrześcijański nauczyciel może próbować obalić doktrynę biblijną, nawet nie korzystając z niej? (Kliknij tutaj aby zobaczyć wideo Splane)

Cóż, czas na taką hańbiącą Boga głupotę już minął. Przyjrzyjmy się tej przypowieści egzegetycznie, aby zobaczyć, czy potrafimy określić, co ona oznacza.

Dwóch głównych bohaterów przypowieści to pan, Jezus i niewolnik. Jedynymi, których Biblia nazywa niewolnikami Pana, są Jego uczniowie. Czy jednak mówimy o pojedynczym uczniu, czy o małej grupie uczniów, jak twierdzi Ciało Kierownicze, czy o wszystkich uczniach? Aby odpowiedzieć na to pytanie, spójrzmy na bezpośredni kontekst.

Jedną wskazówką jest nagroda otrzymana przez niewolnika, który okazał się wierny i mądry. „Zaprawdę powiadam wam, on go ustanowi nad całym swoim mieniem”. (Mateusz 24:47)

To mówi o obietnicy złożonej dzieciom Bożym, że zostaną królami i kapłanami, aby panować z Chrystusem. (Objawienie 5:10)

„Dlatego niech nikt nie chełpi się ludźmi; bo wszystko należy do CIEBIE, czy to Paweł, Apollos, Kefas, świat, życie, śmierć, rzeczy tu i teraz, czy rzeczy przyszłe, wszystko należy do CIEBIE; z kolei należysz do Chrystusa; Chrystus z kolei należy do Boga ”. (1 Koryntian 3: 21-23)

Ta nagroda, to spotkanie nad całym dobytkiem Chrystusa obejmuje oczywiście kobiety. 

„Wszyscy jesteście synami Boga przez wiarę w Chrystusa Jezusa. Wszyscy bowiem, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusa, odzialiście się w Chrystusa. Nie ma Żyda ani Greka, niewolnika ani wolnego, mężczyzny ani kobiety, bo wszyscy jesteście jednym w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, jesteście potomkami Abrahama i spadkobiercami zgodnie z obietnicą ”. (Galacjan 3: 26-29 BSB)

Wszystkie dzieci Boże, zarówno mężczyźni, jak i kobiety, które osiągną nagrodę, są mianowane królami i kapłanami. Najwyraźniej do tego właśnie odnosi się przypowieść, gdy mówi, że są wyznaczeni nad całym dobytkiem pana.

Kiedy Świadkowie Jehowy traktują to jako proroctwo, którego spełnienie zaczyna się w 1919 roku, wprowadzają kolejny przełom w logice. Ponieważ 12 apostołów nie było w pobliżu w 1919 r., Nie można ich mianować nad całym dobytkiem Chrystusa, ponieważ nie są częścią niewolnika. Jednak mężczyźni takiego kalibru jak David Splane, Stephen Lett i Anthony Morris dostają to spotkanie. Czy to ma dla ciebie jakiś sens?

Wydawałoby się to więcej niż wystarczające, aby przekonać nas, że niewolnik odnosi się do więcej niż jednej osoby lub grupy mężczyzn. Jednak jest ich jeszcze więcej.

W następnej przypowieści Jezus mówi o przybyciu oblubieńca. Podobnie jak w przypowieści o wiernym i roztropnym niewolniku, główny bohater jest nieobecny, ale powraca w nieoczekiwanym momencie. Jest to więc kolejna przypowieść o obecności Chrystusa. Pięć dziewic było mądrych, a pięć głupich. Kiedy czytasz tę przypowieść z Ewangelii według Mateusza 25: 1 do 12, czy myślisz, że mówi on o małej grupie ludzi, którzy są mądrzy i innej małej grupie, która jest głupia, czy też postrzegasz to jako lekcję moralną, która dotyczy wszystkich chrześcijan? Ta ostatnia jest oczywistym wnioskiem, prawda? Staje się to tym bardziej oczywiste, kiedy kończy przypowieść, powtarzając swoje ostrzeżenie o zachowaniu czujności: „Czuwajcie więc, bo nie znacie ani dnia, ani godziny”. (Mateusz 25:13)

To pozwala mu przejść od razu do jego następnej przypowieści, która zaczyna się: „To tak, jak człowiek, który ma zamiar wyjechać za granicę, który wezwał swoich niewolników i powierzył im swój dobytek”. Po raz trzeci mamy scenariusz, w którym mistrz jest nieobecny, ale wróci. Po raz drugi wspomniano o niewolnikach. Mówiąc dokładniej, trzech niewolników, z których każdy dostał inną sumę pieniędzy na pracę i rozwój. Podobnie jak w przypadku dziesięciu dziewic, czy myślisz, że ci trzej niewolnicy reprezentują trzy osoby, czy nawet trzy różne małe grupy osób? A może postrzegasz ich jako reprezentujących wszystkich chrześcijan, którzy otrzymali inny zestaw darów od naszego Pana w oparciu o indywidualne zdolności każdego z nich? 

W rzeczywistości istnieje ścisła paralela między pracą z darami lub talentami, które Chrystus obdarzył każdego z nas, a karmieniem członków czeladzi. Piotr mówi nam: „O ile każdy otrzymał dar, używajcie go, służąc sobie nawzajem jako dobrzy szafarze niezasłużonej życzliwości Bożej, wyrażającej się na różne sposoby”. (1 Piotra 4:10 NWT)

Biorąc pod uwagę, że oczywiście wyciągnęlibyśmy taki wniosek na temat tych dwóch ostatnich przypowieści, dlaczego nie mielibyśmy myśleć tak samo o pierwszej - że dany niewolnik jest reprezentatywny dla wszystkich chrześcijan?

Och, ale jest jeszcze więcej.

Być może nie zauważyłeś, że organizacja nie lubi korzystać z równoległego opisu wiernego i roztropnego niewolnika Łukasza, próbując przekonać wszystkich, że Ciało Kierownicze ma specjalne powołanie od Jezusa. Być może dzieje się tak dlatego, że relacja Łukasza nie mówi o dwóch niewolnikach, ale o czterech. Jeśli przeszukasz bibliotekę Strażnicy, aby dowiedzieć się, kogo reprezentują dwaj pozostali niewolnicy, znajdziesz ogłuszającą ciszę na ten temat. Rzućmy okiem na relację Luke'a. Zauważysz, że kolejność, którą podaje Łukasz, różni się od kolejności Mateusza, ale lekcje są takie same; a czytając pełny kontekst, mamy lepsze pojęcie o tym, jak dokładnie zastosować tę przypowieść.

„Bądźcie ubrani i gotowi, a wasze lampy płoną, a powinniście być jak mężczyźni, czekając, aż ich pan wróci z małżeństwa, aby kiedy przyszedł i zapukał, mogli od razu go otworzyć”. (Łk 12:35, 36)

Jest to wniosek wyciągnięty z przypowieści o dziesięciu dziewicach.

„Szczęśliwi są ci niewolnicy, których mistrz, który nadchodzi, znajduje obserwację! Zaprawdę, powiadam wam: On ubierze się do służby i sprawi, że usiądą przy stole, i podejdzie do nich i będzie im służyć. A jeśli przyjdzie na drugi zegarek, nawet jeśli na trzeci, i stwierdzi, że są gotowi, są szczęśliwi! ” (Łukasza 12:37, 38)

Ponownie widzimy ciągłe powtarzanie, konieczne harowanie na temat bycia przebudzonym i przygotowanym. Poza tym wspomniani tutaj niewolnicy nie są jakąś małą podgrupą chrześcijan, ale dotyczy to nas wszystkich. 

„Ale wiedz o tym, gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie przyjdzie złodziej, nie pozwoliłby włamać się do jego domu. Wy też bądźcie gotowi, ponieważ o godzinie, której nie sądzicie, nadchodzi Syn Człowieczy ”. (Łukasza 12:39, 40)

I znowu nacisk na nieoczekiwany charakter jego powrotu.

Po tym wszystkim, co zostało powiedziane, Piotr pyta: „Panie, czy przekazujesz tę ilustrację tylko nam, czy też wszystkim?” (Łukasza 12:41)

W odpowiedzi Jezus powiedział:

„Kim tak naprawdę jest wierny szafarz, ten dyskretny, którego jego mistrz wyznaczy nad swym ciałem służącym, aby w odpowiednim czasie nadal podawał im zapasy żywności? Szczęśliwy jest ten niewolnik, jeśli jego pan przyjedzie go znaleźć! Mówię wam prawdę, wyznaczy go nad całym swoim dobytkiem. Ale jeśli kiedykolwiek niewolnik powie w swoim sercu: „Mój pan opóźnia przyjście” i zacznie bić męskich i żeńskich sług oraz jeść, pić i upijać się, pan tego niewolnika przyjdzie w dniu, w którym nie jest oczekując go i za godzinę, której nie zna, a on ukarze go z największą surowością i powierzy mu udział w niewiernych. Wtedy ten niewolnik, który zrozumiał wolę swego pana, ale nie przygotował się ani nie zrobił tego, o co prosił, zostanie pobity wieloma uderzeniami. Ale ten, kto nie zrozumiał, a jednak zrobił coś, co zasługuje na udar, zostanie pobity z nielicznymi. Rzeczywiście, wszyscy, którym wiele dano, wiele będą od niego żądani, a ten, kto był odpowiedzialny za wiele, będzie więcej niż zwykle tego wymagał ”. (Łk 12: 42-48)

Łukasz wspomina o czterech niewolnikach, ale określenie rodzaju niewolnika, którym się staje, nie jest znane w chwili ich powołania, ale w czasie powrotu Pana. Po powrocie znajdzie:

  • Niewolnik, którego uważa za wiernego i mądrego;
  • Niewolnika, którego wyrzuci jako złego i niewiernego;
  • Będzie niewolnikiem, którego zachowa, ale surowo ukarze za umyślne nieposłuszeństwo;
  • Będzie niewolnikiem, którego zachowa, ale karze łagodnie za nieposłuszeństwo z powodu niewiedzy.

Zauważ, że mówi on tylko o wyznaczeniu jednego niewolnika, a kiedy wraca, mówi tylko o jednym niewolniku dla każdego z czterech typów. Oczywiście jeden niewolnik nie może przekształcić się w czterech, ale jeden niewolnik może reprezentować wszystkich jego uczniów, tak jak dziesięć dziewic i trzech niewolników, którzy otrzymują talenty, reprezentuje wszystkich jego uczniów. 

W tym momencie możesz się zastanawiać, jak to możliwe, że wszyscy jesteśmy w stanie nakarmić czeladzi Pana. Możesz zobaczyć, jak wszyscy musimy być przygotowani na Jego powrót, aby przypowieść o dziesięciu pannach, pięciu mądrych i pięciu głupich, mogła być dopasowana do naszego życia jako chrześcijan, gdy przygotowujemy się na Jego powrót. Podobnie możesz zobaczyć, jak wszyscy otrzymujemy różne dary od Pana. Efezjan 4: 8 mówi, że kiedy Pan nas opuścił, dał nam dary. 

„Kiedy wstąpił na wysokość, wyprowadził jeńców i dał ludziom prezenty”. (BSB)

Nawiasem mówiąc, tłumaczenie Nowego Świata błędnie tłumaczy to jako „dary w ludziach”, ale każde tłumaczenie w równoległej funkcji biblehub.com oddaje to jako „dary dla mężczyzn” lub „dla ludzi”. Dary, które daje Chrystus, nie są starszymi zboru, jak organizacja chciałaby, abyśmy wierzyli, ale darami w każdym z nas, które możemy wykorzystać dla Jego chwały. Jest to zgodne z kontekstem Listu do Efezjan, o którym trzy wersety dalej mówią:

„I to On dał niektórych apostołom, niektórym prorokom, niektórym ewangelistom, a niektórym pastorom i nauczycielom, aby wyposażali świętych do posługi, aby budowali ciało Chrystusa, aż wszyscy osiągajcie jedność w wierze i poznaniu Syna Bożego, gdy dojrzewamy do pełnej postury Chrystusa. Wówczas nie będziemy już niemowlętami, podrzucanymi przez fale i noszonymi przez każdy wiatr nauczania i przez sprytną podstępność ludzi w ich oszukańczych intrygach. Zamiast tego, mówiąc prawdę w miłości, we wszystkim wyrastamy na samego Chrystusa, który jest Głową ”. (Efezjan 4: 11-15)

Niektórzy z nas mogą pracować jako misjonarze lub apostołowie, ci posłani. Inni mogą ewangelizować; podczas gdy jeszcze inni są dobrzy w pasterzu lub nauczaniu. Te różne dary przekazywane uczniom pochodzą od Pana i służą do budowania całego ciała Chrystusa.

Jak budujesz ciało niemowlęcia dorosłemu dorosłemu? Karmisz dziecko. Każdy z nas żywi się na różne sposoby, dlatego wszyscy przyczyniamy się do wzajemnego wzrostu.

Możesz patrzeć na mnie jak na kogoś, kto karmi innych, ale często to ja jestem karmiony; a nie tylko wiedzą. Są chwile, kiedy najlepsi z nas są w depresji i muszą być karmieni emocjonalnie lub fizycznie słabi i potrzebują podtrzymania lub wyczerpania duchowego i potrzebują ponownego naładowania. Nikt nie karmi wszystkich. Cała pasza i wszyscy są karmieni.

Próbując wesprzeć swój szalony pomysł, że samo Ciało Kierownicze jest niewolnikiem wiernym i roztropnym, któremu powierzono karmienie wszystkich innych, posłużyli się zapisem z Ewangelii według Mateusza 14, gdzie Jezus karmi tłumy dwiema rybami i pięcioma bochenkami chleba. Fraza użyta jako tytuł artykułu brzmiała „Nakarmienie wielu rękami niewielu”. Tekst motywu brzmiał:

„I poinstruował tłumy, by odpoczywały na trawie. Potem wziął pięć bochenków i dwie ryby, a spoglądając w niebo, powiedział błogosławieństwo, a po rozbiciu bochenków dał je uczniom, a uczniowie rozdali je tłumom ... ”(Mateusz 14:19)

Teraz wiemy, że uczniami Jezusa były kobiety, kobiety, które służyły naszemu Panu (lub karmiły go) z ich rzeczy.

„Wkrótce potem udał się w podróż z miasta do miasta i od wioski do wioski, głosząc i głosząc dobrą nowinę o królestwie Bożym. A dwunastu było z nim i niektóre kobiety, które zostały wyleczone z niegodziwych duchów i chorób, Maryja, tak zwana Magdalena, od której wyszło siedem demonów, i Joanna, żona Chuzy, mąż Heroda, i Susanna i wiele innych kobiet, które usługiwały im ze swoich rzeczy. ” (Łukasza 8: 1-3)

Jestem całkiem pewien, że Ciało Kierownicze nie chce, abyśmy rozważali prawdopodobieństwo, że niektórzy z „nielicznych karmiących wielu” to kobiety. To raczej nie przemawia za tym, że używają tego opisu do usprawiedliwienia przyjętej przez siebie roli karmienia trzody.

W każdym razie ich przykład służy zrozumieniu, jak działa niewolnik wierny i roztropny. Po prostu nie tak, jak zamierzali. Weź pod uwagę, że według niektórych szacunków mogło być obecnych 20,000 20,000 osób. Czy mamy założyć, że Jego uczniowie osobiście rozdali żywność XNUMX XNUMX ludzi? Pomyśl o logistyce związanej z karmieniem tak wielu. Po pierwsze, mnóstwo tej wielkości zajmowałoby kilka akrów ziemi. To dużo chodzenia tam iz powrotem, niosąc ciężkie kosze z jedzeniem. Mówimy tutaj o tonażu. 

Czy mamy założyć, że niewielka liczba uczniów niesie cały ten pokarm na cały ten dystans i rozdaje go każdemu? Czy nie miałoby większego sensu wypełnienie kosza i odprowadzenie go do jednej grupy i pozostawienie kosza komuś z tej grupy, który zorganizowałby jego dalszą dystrybucję? W rzeczywistości nie byłoby sposobu, aby nakarmić tak wiele osób w stosunkowo krótkim czasie bez delegowania obciążenia pracą i dzielenia się nim z wieloma osobami.

Faktycznie jest to bardzo dobra ilustracja tego, jak działa niewolnik wierny i roztropny. Jezus dostarcza pożywienia. My nie. Nosimy to i rozprowadzamy. Wszyscy z nas rozdajemy to zgodnie z tym, co otrzymaliśmy. Przypomina to przypowieść o talentach, która, jak pamiętacie, została przekazana w tym samym kontekście, co przypowieść o wiernym niewolniku. Niektórzy z nas mają pięć talentów, niektórzy dwa, inni tylko jeden, ale Jezus chce, abyśmy pracowali z tym, co mamy. Wtedy zdamy mu sprawę. 

Ten nonsens, że nie wyznaczono wiernego niewolnika przed rokiem 1919, jest irytujący. To, że spodziewali się, że chrześcijanie połkną takie flaki, jest szczerze obraźliwe.

Pamiętaj, że w przypowieści pan wyznacza niewolnika tuż przed jego odejściem. Jeśli przejdziemy do Jana 21, stwierdzimy, że uczniowie łowili ryby i nic nie złowili przez całą noc. O świcie zmartwychwstały Jezus pojawia się na brzegu i nie zdają sobie sprawy, że to on. Mówi im, żeby zarzucili sieć na prawą stronę łodzi, a kiedy to zrobią, jest wypełniona tak wieloma rybami, że nie mogą jej wciągnąć.

Piotr zdaje sobie sprawę, że to Pan i zanurza się w morzu, aby dopłynąć do brzegu. Przypomnijmy teraz, że wszyscy uczniowie opuścili Jezusa, gdy został aresztowany, a więc wszyscy musieli odczuwać ogromny wstyd i winę, ale nikt więcej niż Piotr, który faktycznie zaparł się Pana trzy razy. Jezus musi odnowić ich ducha, a przez Piotra przywróci ich wszystkich. Jeśli Piotrowi, najgorszemu winowajcy, zostanie przebaczone, to wszystkim zostanie przebaczone.

Niedługo zostanie wyznaczony wierny niewolnik. John mówi nam:

„Kiedy wylądowali, ujrzeli rozpalony węgiel drzewny, na którym była ryba i trochę chleba. Jezus powiedział im: „Przynieście trochę ryb, które właśnie złowili”. Szymon Piotr wszedł więc na pokład i wyciągnął sieć na brzeg. Była pełna dużych ryb, 153, ale nawet przy tak wielu sieci nie została przerwana. „Chodźcie, zjedzcie śniadanie” - powiedział do nich Jezus. Żaden z uczniów nie odważył się zapytać Go: „Kim jesteś?” Wiedzieli, że to Pan. Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im. To samo uczynił z rybą ”. (Ewangelia Jana 21: 9-13 BSB)

Czyż nie jest to bardzo znajomy scenariusz? Jezus karmił tłum rybami i chlebem. Teraz robi to samo dla swoich uczniów. Ryby, które złowili, były wynikiem interwencji Pana. Pan zapewnił pożywienie.

Jezus odtworzył również elementy z nocy, której Piotr się go zaparł. W pewnym momencie siedział wokół ognia, tak jak teraz, kiedy zaparł się Pana. Piotr zaparł się go trzy razy. Nasz Pan da mu możliwość wycofania się z każdego zaprzeczenia. 

Pyta go trzy razy, czy go kocha, a trzy razy Piotr potwierdza swoją miłość. Ale przy każdej odpowiedzi Jezus dodaje polecenia takie jak: „Karm moje owce”, „Pasterz moje owce”, „Karm moje owce”.

Pod nieobecność Pana Piotr ma okazywać swoją miłość, karmiąc owce, czeladzi. Ale nie tylko Piotr, ale wszyscy apostołowie. 

Mówiąc o pierwszych dniach zboru chrześcijańskiego, czytamy:

„Wszyscy wierzący poświęcili się nauczaniu apostołów, wspólnocie, uczestnictwu w posiłkach (w tym Wieczerzy Pańskiej) i modlitwie”. (Dzieje 2:42 NLT)

Mówiąc metaforycznie, podczas swojej 3-letniej posługi Jezus dał swoim uczniom ryby i chleb. Dobrze ich nakarmił. Teraz nadeszła ich kolej, aby nakarmić innych. 

Ale karmienie nie skończyło się na apostołach. Stephen został zamordowany przez wściekłych żydowskich przeciwników.

Zgodnie z Dziejami Apostolskimi 8: 2, 4: „W tym dniu doszło do wielkich prześladowań wobec zboru w Jerozolimie; wszyscy oprócz apostołów byli rozproszeni po regionach Judei i Samarii… Jednak ci, którzy zostali rozproszeni, przeszli przez ziemię, głosząc dobrą nowinę słowa ”.

Więc teraz ci, którzy byli karmieni, karmili innych. Wkrótce także ludy narodów, poganie, głosili dobrą nowinę i karmili owce Pańskie.Coś się wydarzyło dziś rano, gdy miałem właśnie nakręcić ten film, który skutecznie pokazuje, jak dzisiaj działa niewolnik. Dostałem e-mail od widza, który to powiedział:

Witajcie drodzy bracia

Chciałem tylko podzielić się z wami czymś, co Pan pokazał mi kilka dni temu, co uważam za niezwykle ważne.

Jest to niezbity dowód, który pokazuje, że WSZYSCY chrześcijanie mają spożywać Wieczerzę Pańską - a dowód jest zdumiewająco prosty:

Jezus nakazał tym samym 11 uczniom, którzy byli z nim w noc Wieczerzy:

„Idźcie więc i czyńcie uczniów z ludzi ze wszystkich narodów, chrzcząc ich w imię Ojca i Syna i ducha świętego, ucząc ICH PRZESTRZEGAĆ wszystkiego, co wam nakazałem”.

Greckie słowo przetłumaczone jako „przestrzegać” to to samo słowo użyte w Ew. Jana 14:15, gdzie Jezus powiedział:

„Jeśli mnie kochasz, będziesz PRZESTRZEGAĆ moich przykazań”.

Dlatego Jezus powiedział do tych 11: „naucz WSZYSTKICH moich uczniów, aby byli posłuszni dokładnie temu, co wam nakazałem”.

Co Jezus nakazał swoim uczniom podczas Wieczerzy Pańskiej?

„Czyńcie to na moją pamiątkę”. (1 Kor 11:24)

Dlatego WSZYSCY uczniowie Jezusa są zobowiązani do spożywania symboli Wieczerzy Pańskiej zgodnie z bezpośrednim poleceniem samego Chrystusa.

Pomyślałem, że podzielę się nim, ponieważ jest to prawdopodobnie najprostszy i najpotężniejszy argument, jaki znam - i taki, który zrozumieją wszyscy ŚJ.

Serdecznie pozdrawiam wszystkich…

Nigdy wcześniej nie zastanawiałem się nad tym rozumowaniem. Zostałem nakarmiony i masz to.  

Przekształcenie tej przypowieści w proroctwo i przekonanie trzody Świadków Jehowy, by uwierzyli w oszustwo, pozwoliło Ciału Kierowniczemu stworzyć hierarchię służebności. Mówią, że służą Jehowie i przekonują trzodę, aby służyła im w imieniu Boga. Ale faktem jest, że jeśli jesteś posłuszny mężczyznom, nie służysz Bogu. Służysz mężczyznom.

To uwalnia trzodę od wszelkich zobowiązań wobec Jezusa, ponieważ myślą, że to nie oni są sądzeni, kiedy powróci, ponieważ nie są wyznaczeni na jego wiernych niewolników. Są tylko obserwatorami. Jakie to niebezpieczne dla nich. Myślą, że w tym przypadku są bezpieczni, ale tak nie jest, jak wskazuje relacja Łukasza.

Pamiętaj, że w relacji Łukasza jest dwóch dodatkowych niewolników. Ten, który nieświadomie sprzeciwił się woli pana. Ilu Świadków nieświadomie okazuje nieposłuszeństwo Jezusowi, wykonując polecenia Ciała Kierowniczego, myśląc, że nie są częścią wiernego niewolnika? 

Pamiętaj, to jest przypowieść. Przypowieść służy do pouczenia nas o kwestii moralnej, która ma realne konsekwencje w świecie. Pan wyznaczył nas wszystkich, którzy zostali ochrzczeni w jego imieniu, abyśmy karmili jego owce, naszych współniewolników. Przypowieść uczy nas, że istnieją cztery potencjalne skutki. I proszę, zrozumcie, że chociaż skupiam się na Świadkach Jehowy z powodu mojego osobistego doświadczenia, wyniki te nie ograniczają się do członków tej stosunkowo niewielkiej grupy religijnej. Czy jesteś baptystą, katolikiem, prezbiterianinem lub członkiem któregokolwiek z tysięcy wyznań chrześcijaństwa? To, co powiem, dotyczy również ciebie. Są dla nas tylko cztery wyniki. Jeśli służycie zborowi, sprawując nadzór, jesteście szczególnie narażeni na pokusę, która spotyka złego niewolnika, by wykorzystać swoich współbraci i stać się obraźliwym i wyzyskującym. Jeśli tak, Jezus „ukarze cię z największą surowością” i wyrzuci cię z pośród pozbawionych wiary.

Czy usługujesz mężczyznom w swoim kościele, zborze lub Sali Królestwa i ignorujesz Boże przykazania zawarte w Biblii, być może nieświadomie? Świadkowie odpowiedzieli na wyzwanie: „Komu byłbyś posłuszny: Ciało Kierownicze czy Jezusowi Chrystusowi?” z mocnym potwierdzeniem poparcia dla Ciała Kierowniczego. Oni świadomie są nieposłuszni Panu. Na takie bezczelne nieposłuszeństwo czeka wiele uderzeń. Ale mamy zapewne większość, która zadowala się pławieniem się w fałszywym pocieszeniu, myśląc, że posłuszni swojemu kapłanowi, biskupowi, pastorowi lub starszemu zboru, podobają się Bogu. Nieświadomie są nieposłuszni. Są bici kilkoma uderzeniami.

Czy ktoś z nas chce cierpieć z powodu jednego z tych trzech skutków? Czy nie wszyscy wolelibyśmy znaleźć łaskę w oczach Pana i być wyznaczeni nad całym Jego mieniem?

Co więc weźmiemy z przypowieści o niewolniku wiernym i roztropnym, z przypowieści o dziesięciu pannach i z przypowieści o talentach? W każdym przypadku niewolnicy Pana - ty i ja - mają do wykonania określoną pracę. W każdym przypadku, gdy mistrz wraca, jest nagroda za wykonanie pracy i kara za jej niedopełnienie. 

I to wszystko, co naprawdę musimy wiedzieć o tych przypowieściach. Wykonuj swoją pracę, ponieważ mistrz przyjdzie, kiedy najmniej się tego spodziewasz, a on będzie prowadził księgowość z każdym z nas.

A co z czwartą przypowieścią, o owcach i kozach? Ponownie organizacja traktuje to jako proroctwo. Ich interpretacja ma na celu utrwalenie ich władzy nad trzodą. Ale co to tak naprawdę dotyczy? Cóż, zostawimy to na ostatnim filmie z tej serii.

Jestem Meleti Vivlon. Bardzo dziękuję za oglądanie. Subskrybuj, jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o przyszłych filmach. Zostawię informacje w opisie tego filmu do transkrypcji, a także link do wszystkich innych filmów.

Meleti Vivlon

Artykuły Meleti Vivlon.

    Przeczytaj to w swoim języku:

    English简体中文DanskNederlandsFilipinoSuomiFrançaisDeutschItaliano日本語한국어ພາສາລາວPolskiPortuguêsਪੰਜਾਬੀРусскийEspañolKiswahiliSvenskaதமிழ்TürkçeУкраїнськаTiếng ViệtZulu

    Strony autorskie

    Czy możesz nam pomóc?

    tematy

    Artykuły według miesiąca

    9
    0
    Chciałbym, aby twoje myśli, proszę o komentarz.x